18 wrzesień

Zwróć uwagę na to, że jeszcze przed niewielu laty nie było cię na świecie. Gdzieśmy byli, duszo moja! Świat trwał już od dawna, a nas nie było, bo byliśmy dokładnie nicością. Bóg wywiódł cię z tej nicości i stworzył cię tym, czym jesteś, choć wcale nie potrzebował. Zrobił to tylko ze Swojej nieprzebranej dobroci.

17 września

Kierownika duchowego wybieraj jednego z tysiąca, mówi Avila, a ja mówię jednego z dziesięciu tysięcy, bo mniej jest ludzi zdolnych do tej posługi, niż można wyrazić. Bo przewodnik duszy powinien być uczony, roztropny i pełen miłości. Jeśli brak mu jednej z tych cech, już nie jest bezpieczny.

16 września

Zebrawszy wszystkie swoje grzechy, wzbudź w sobie największą do nich nienawiść i żałuj za nie z całego serca, przywołując sobie na pamięć te cztery prawdy: że przez grzech utraciłeś łaskę Bożą, że straciłeś prawo do Nieba, że zapisałeś się na wieczne męki piekielne i że odrzuciłeś wieczną miłość Bożą.

15 września

Są penitenci, którzy chociaż wychodzą z grzechu, nie wychodzą z przywiązania do niego; obiecują nie grzeszyć, a jednak ta obietnica nie pochodzi z całego serca, bo przykro im jest porzucić ulubione, nieszczęsne rozkosze grzechowe. Serce ich wyrzeka się i odchodzi od grzechu, ale nie przestaje się za nim oglądać jak żona Lota za Sodomą.

14 września

Trzeba naszą skruchę, nasz żal za grzechy, jak to tylko możliwe powiększać i rozszerzać, żeby sięgnął on aż do najmniejszych wspomnień i cieni grzechu. Na tym polega odmłodnienie duszy, którą miał na myśli prorok, gdy mówił: Odnowi się jako orłowa młodość twoja.

13 września

Miej zawsze prawdziwy żal za grzechy, z których się spowiadasz, choćby były one najmniejsze; i miej mocne postanowienie, żeby się z nich niezwłocznie poprawić. Bo spowiadanie się z jakiegokolwiek grzechu, bądź śmiertelnego, bądź powszedniego, bez chęci pozbycia się tego grzechu, jest nadużyciem. Bo spowiedź na to właśnie jest ustanowiona, żebyśmy się grzechów pozbywali.

12 września

Zwycięstwo nasze nie w tym jest, żeby niedoskonałości nie doczuwać, lecz w tym, żeby na nie w ogóle nie zezwalać, to zaś, że je oczuwamy, nie znaczy, że na nie zezwalamy.