7 września

Zdrowo jest dla naszej pokory ponieść nieraz ze strony naszych niedoskonałości jakiś uszczerbek w tej walce duchowej, w której jednak nigdy nie możemy zostać zwyciężeni, póki nie stracimy życia duszy albo odwagi.

6 września

Duszę dźwigającą się z grzechów do pobożności porównuje się do wstającej zorzy, która nie od razu, ale z wolna spędza cienie nocy. Uzdrowienie stopniowe jest zawsze bardziej pewne.

5 września

Wielu utraciło doskonałość właśnie w samotności, która przecież sprzyja udoskonaleniu, a zachowało ją wśród zgiełku świata, który tak mało jej służy. Lot, mówi Święty Grzegorz, tak czysty w mieście, zgrzeszył na pustyni.

4 września

Strusie nie latają nigdy; kury bardzo rzadko, nisko i ciężko. Tymczasem orły, gołębie i jaskółki latają często, szybko i wysoko. Podobne stopnia są też między ludźmi: grzesznik nigdy nie wzlatuje ku Bogu, zawsze za to chodzi po ziemi i dla ziemi; sprawiedliwy, który nie doszedł jeszcze do pobożności, wzlatuje wprawdzie ku Bogu przez dobre uczynki, ale zbyt rzadko, ciężko i leniwie. Pobożny natomiast często wznosi się ku Bogu lotem wysokim i bystrym.

3 września

Pobożność nie polega na czułościach i tkliwościach, pochodzących niekiedy z miękkiej i wrażliwej natury, niekiedy zaś od nieprzyjaciela, który chcąc nas złudzić, rozbudza naszą wyobraźnię i nastraja do takiej rzewności.

2 września

Tylko jedna jest prawdziwa pobożność, wiele zaś fałszywych i próżnych, gdybyś więc nie wiedział, która z nich jest prawdziwa, mogłbyś zostać zmylony i tracić czas na jakiejś pobożności błędnej, niewłaściwej

1 września

Gdy tylko ludzie światowi spostrzegą, że chcesz żyć pobożnie, zaraz zaczną ciskać na ciebie tysiączne pociski żartów i obmowy. Najzłośliwsi nazwą cię hipokrytą, bigotem, i chytrusem; powiedzą, że świat źle na ciebie patrzył i nawracasz się do Boga dlatego, że świat się odwrócił od ciebie.