Św. Franciszek Salezy na każdy dzień

26 grudnia

2010-12-26T00:01:00.000+01:00

Niechby tylko jakiś młody chłopak albo dziewczyna nie chcieli należeć do zgrai rozpustników w języku, w ubiorze, w tańcu i w swawoli, zaraz by ich wyśmiano a ich skromność nazwano nabożnisiostwem albo przesadą. W takim o nas sądzie sobie upodobać, znaczy upodobać sobie w tym, co w nas odpychające dla innych.

25 grudnia

2010-12-25T00:01:00.000+01:00

Są uchybienia, w których nie ma żadnego zła, tylko wstyd. Pokora nie wymaga, żeby się ich umyślnie dopuszczać, ale wymaga, żeby nie martwić się tym, żeśmy się ich dopuścili. Takie są różne nieuwagi, niezgrabności i śmieszności, których dla zachowania prawideł roztropności i obyczajności trzeba się wystrzegać, lecz gdy się już stały, trzeba dobrym sercem przyjąć na siebie wszelki płynący z nich wstyd. Taka jest droga pokory.

24 grudnia

2010-12-24T00:01:00.000+01:00

Między cierpieniami jedne są szlachetne, a drugie poniżające. Niektórzy godzą się na szlachetne, ale na poniżające nikt prawie zgodzić się nie chce. Popatrz na obdartego i drżącego z zimna pustelnika; każdy uczci jego łachmany i użali się nad jego nędzą. Ale gdyby się tak pokazał ubogi rzemieślnik albo szlachcic czy jakaś panienka, zostaliby wzgardzeni i wyśmiani i w ten sposób ubóstwo ich byłoby poniżające.

23 grudnia

2010-12-23T00:01:00.000+01:00

Mówię ci, żebyś we wszystkim i wszędzie upodobał sobie w tym, co jest w tobie odpychające dla innych. A odpychające dla innych jest w nas to, co budzi ich pogardę i poniża nas w ich oczach; to coś w nas jest, choć o tym nie myślimy, zaś cnota pokory jest prawdziwą znajomością i dobrowolnym uznaniem tego, co w nas dla innych odpychające. Otóż najwyższy stopień pokory jest w tym, żeby nie tylko dobrowolnie uznawać w sobie to coś, ale żeby to coś ponadto pokochać i w tym sobie upodobać - nie z powodu braku męstwa i odwagi, ale po to, by tym żywiej wielbić Majestat Boży i bardziej szczerze przedkładać naszych bliźnich nad nas samych.

22 grudnia

2010-12-22T00:01:00.000+01:00

Jeśliby za uczynki prawdziwej i prostej pobożności, nazwano cię kiedyś nikczemnym, podłym lub szalonym, pokora zmieni ci w radość tę błogosławioną wzgardę, której przyczyna byłaby nie w tobie, a w tych, którzy by ci ją okazali.

1 listopada

2010-11-01T15:30:00.002+01:00

Odpoczywamy w Bogu, wzdychając ku Niemu, a wzdychamy do Boga, by w Nim odpocząć. Wzdychanie więc do Boga i odpoczynek, czyli osamotnienie się w Bogu, nawzajem się utrzymują. A oba biorą początek w dobrych myślach.

31 października

2010-10-31T00:01:00.000+02:00

Trzeba nabierać nawyku do przechodzenia od modlitwy do wszelkiego rodzaju zajęć słusznie wypływających z uczciwego powołania lub twego zawodu. Bo gdy jedno i drugie (to jest modlitwa i praca) jest wedle woli Bożej, to od jednego do drugiego trzeba przechodzić spokojnie, w duchu pokory i pobożności.

30 października

2010-10-30T00:01:00.000+02:00

Przez ćwiczenie poranne otwieramy okna duszy na słońce sprawiedliwości, przez wieczorne zaś zamykamy je przed ciemnościami piekła.

29 października

2010-10-29T00:01:00.000+02:00

Oprócz modlitwy myślnej, czyli rozmyślania, i codziennych modlitw ustnych, do których jesteś zobowiązany, jest jeszcze pięć innych rodzajów modlitw mniejszych, które są jakby wiązaniem i odrostkami tej modlitwy wielkiej. Pierwszą z nich jest modlitwa poranna.

28 października

2010-10-28T00:01:00.000+02:00

Cnoty rozmyślane, a nie spełnione, nadymają niekiedy umysł i zmyślają męstwo, gdy wyobrażamy sobie, że jesteśmy już tacy, jakimi być postanowiliśmy.

27 października

2010-10-27T00:01:00.000+02:00

Po zakończeniu rozmyślania pilnuj się, by niczym nie potrącić swojego serca, żeby nie wylać z niego balsamu tej modlitwy. Chcę przez to powiedzieć, że po rozmyślaniu należy, jeśli to możliwe, zachować przez pewien czas milczenie i z wolna tylko przechodzić od modlitwy do pracy, zachowując jak najdłużej myśli i uczucia powzięte w rozmyślaniu.

26 października

2010-10-26T00:01:00.000+02:00

Ci, co przechadzają się po pięknym ogrodzie, wychodząc z niego, chętnie wynoszą w ręku choć kilka wybranych kwiatów, żeby ich widokiem i wonią poić się przez resztę dnia. Tak też i nasz umysł, przebiegłszy w rozmyślaniu jakąś Tajemnicę, powinien sobie wybrać do zachowania w sercu jedną, dwie lub trzy prawdy, które nas bardziej zajęły i mogę nam skuteczniej posłużyć do naszego udoskonalenia, żebyśmy przez resztą dnia wspominając je, orzeźwiali duszę ich duchową wonią.

25 października

2010-10-25T00:01:00.000+02:00

Po użyciu wyobraźni następuje w rozmyślaniu użycie rozumu zwane rozpamiętywaniem. Rozpamiętywanie to uważne przykładanie umysłu do przedmiotu rozmyślania w celu poruszenia serca ku Bogu i ku rzeczom Boskim.

24 października

2010-10-24T00:01:00.000+02:00

Czwarty sposób postawienie się w obecności Bożej zależy od wyobraźni, mocą której możemy sobie wyobrazić Jezusa w Jego Przenajświętszym Człowieczeństwie, obecnego tuż przy nas, tak, jak sobie wyobrażamy nieobecnego przyjaciela, gdy mówimy: "Zdaje mi się, że widzę go i słyszę."

23 października

2010-10-23T00:01:00.000+02:00

Trzecim sposobem postawienia się w obecności Bożej jest zwrócenie uwagi na naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa, który w Swym Człowieczeństwie patrzy z Nieba na wszystkich ludzi na ziemi, a zwłaszcza na chrześcijan, którzy są Jego dziećmi, szczególnie zaś na modlących się...

22 października

2010-10-22T00:01:00.000+02:00

Drugim sposobem postawienia się w świętej obecności Bożej jest pomyślenie, że nie tylko Bóg jest tam, gdzie ty jesteś; lecz że ponadto jest w sposób szczególny i wyjątkowy w twoim sercu i na dnie twojego umysłu, ożywiając je i oświecając Swoją Boską obecnością, będąc jakby sercem twego serca i umysłem twojego umysłu.

21 października

2010-10-21T00:01:00.000+02:00

Niestety i my nie widzimy Boga, tak przy nas obecnego, a chociaż wiara nas o Jego obecności ostrzega, jako że nie widzimy Go na własne oczy, zapominamy o tej obecności i zachowujemy się tak, jakby Bóg był od nas bardzo a bardzo daleko. Bo chociaż wiemy dobrze, że Bóg jest obecny przy wszystkim, to jednak kiedy o tym nie myślimy, dzieje się tak, jakbyśmy w ogóle o tym nie wiedzieli.

20 października

2010-10-20T00:01:00.001+02:00

Pierwszy sposób postawienia się w obecności Bożej polega na żywym i uważnym przeniknięciu się wszechobecnością Bożą, to jest tą prawdą, że Bóg jest we wszystkim i wszędzie, i nie ma takiego miejsca ani takiej rzeczy na świecie, gdzie by Bóg nie był obecny Swoją najrzeczywistszą obecnością, tak dalece, że jak ptaki, gdziekolwiek lecą, wszędzie są w powietrzu, tak i my, gdziekolwiek idziemy, wszędzie jesteśmy w obecności Bożej. Każdy o tej prawdzie wie, ale nie każdy przywiązuje wagę do tego, żeby się nią przenikać. Ślepi nie widzą króla, a jednak ostrzeżeni o jego obecności, powstają, by go uszanować. Ale i to prawda, że nie mogąc go widzieć, łatwo o jego obecności zapominają, a zapomniawszy, jeszcze łatwiej zaniedbują należnego mu uszanowania i zachowania.

19 października

2010-10-19T00:01:00.000+02:00

Każdą modlitwę, czy to ustną, czy myślną zaczynaj od postawienia się w Bożej obecności i tego prawidła nie zaniedbuj nigdy, a szybko się przekonasz, jak jest ono pożyteczne.

18 październia

2010-10-18T00:01:00.000+02:00

Na rozmyślanie poświęć codziennie godzinę przed obiadem i to, jeżeli możesz, zaraz z samego rana, bo wtedy umysł jest wolniejszy i świeższy. Ale też więcej czasu na to nie wyznaczaj, chyba że wyraźnie będzie tego wymagać twój ojciec duchowny. Jeślibyś mogła dla większego spokoju odbywać to ćwiczenie w kościele, byłoby lepiej, bo tam ani ojciec, ani matka, ani żona, ani mąż, ani ktokolwiek inny, nie będzie ci byle czym przerywać tej godziny rozmyślania, a przy zwykłych zależnościach, może ci nie być łatwo o godzinę spokoju w domu.

17 października

2010-10-17T00:01:00.000+02:00

Jeżeli w trakcie modlitwy ustnej poczujesz w sercu pociąg do modlitwy myślnej lub wewnętrznej, nie opieraj się temu pociągowi, ale puszczaj za nim spokojnie umysł i serce, nie troszcząc się już wcale o skończenie modlitw ustnych, które sobie zamierzyłeś, bo modlitwa myślna, która zajmie ich miejsce, będzie milsza Bogu, a dla twojej duszy bardziej pożyteczna.

16 października

2010-10-16T00:01:00.000+02:00

Może nie wiesz w jaki sposób odbywa się rozmyślanie. Bo za dni naszych mało kto o tym wie...

15 października

2010-10-15T00:01:00.000+02:00

Przede wszystkim wzywam cię do modlitwy myślnej, modlitwy serca, a szczególnie takiej, która krąży wokół Życia i Męki Jezusa. Wpatrując się w Niego, zwłaszcza Ukrzyżowanego, takim częstym rozmyślaniem wypełnisz Nim całą swoją duszę, wyuczysz się Jego śladów i na wzór Jego spraw ułożysz swoje własne sprawy. On jest światłością świata, a więc w Nim tylko, przez Niego i dla Niego, mamy być oświeceni i rozpromienieni.

14 października

2010-10-14T00:01:00.001+02:00

Jeśli mi zaufasz, Ojcze nasz, Zdrowaś Mario i Wierszę w Boga będziesz odmawiać po łacinie. Każde jednak ich słowo, masz doskonale umieć i rozumieć we własnym języku, abyś odmawiając je w języku kościelnym mogła zarazem sycić się przedziwnym i pełnym słodyczy znaczeniem tych świętych modlitw, które należy odmawiać z głębokim zatopieniem myśli i serca.

13 października

2010-10-13T21:16:00.002+02:00

Modlitwa stawia nasz umysł w światłości i jasności Bożej, a naszą wolę w ogniu miłości niebieskiej. Nic zatem bardziej nie oczyszcza rozumu z jego niewiedzy, a woli ze złych skłonności, jak modlitwa.

12 października

2010-10-12T21:24:00.000+02:00

Jedni są z natury płosi, drudzy gniewliwi, inni szorstcy, inni uparci, inni skłonni do oburzania się, a inni do miłostek. I pospolicie mało kto jest wolny od wszelkich niedoskonałości. Jednakże pracą i naginaniem się ku cnotom przeciwnym możemy nasze niedoskonałości i złe skłonności nie tylko osłabić i zmniejszyć, ale nawet się z nich wyzwolić i w pełni oczyścić. I mówię ci, trzeba tego dokonać.

11 października

2010-10-11T00:01:00.000+02:00

Nie mówię, że nie możemy używać rzeczy niebezpiecznych, ale mówię, że nie możemy przywiązywać się do nich, nie ponosząc przy tym uszczerbku na pobożności. Serce człowieka, obrosłe przywiązaniem do rzeczy niepożytecznych, zbytecznych i niebezpiecznych, nie jest zdolne rączo i ochoczo biec ze swoim Bogiem, co jest prawdziwą cechą pobożności.

10 października

2010-10-10T10:10:00.000+02:00

Że dzieci gonią za motylami, temu się nikt nie dziwi, bo dzieci są dziećmi. Ale czy nie jest rzeczą śmieszną, owszem opłakaną, patrzeć na ludzi dorosłych przepadających za fraszkami które oprócz tego, że są nic nie warte, są też niebezpieczne i uganiających się za nimi mogą doprowadzić do rozwiązłości i nierządu?

9 października

2010-10-09T00:01:00.000+02:00

Zabawy, tańce, biesiady, przepychy, teatry, same w sobie nie są rzeczami złymi, lecz obojętnymi - to jest takimi, które mogą być użyte dobrze lub źle - zawsze jednak są niebezpieczne, a jeszcze niebezpieczniejsze jest przywiązać się do nich. A więc powiadam, że chociaż nie jest zabronione bawić się, tańczyć, stroić, biesiadować i chodzić na uczciwe widowiska, to jednak przywiązanie do tych nędzot jest rzeczą przeciwną pobożności i wielce szkodliwą oraz niebezpieczną.

8 października

2010-10-08T00:01:00.000+02:00

Byłoby nazbyt wielką niecnotą umyślnie chować w naszym sumieniu rzecz tak bardzo nie podobającą się Bogu, jak nasza dobrowolna wola niepodobania się Mu.

7 października

2010-10-07T00:01:00.000+02:00

Pająki nie zabijają pszczół, ale psują i trują ich miód, a swoją pajęczyną wikłają ich plastry tak, że pszczoły nie mogą gospodarzyć, dopóki pająki mieszkają w ich ulach. Podobnie i grzech powszedni nie zabija duszy, lecz psuje pobożność, a złymi nałogami i skłonnościami tak dalece pęta władze duszy, że ją pozbawia tej gorącej miłości, która jest właśnie duszą pobożności. To jednak rozumieć należy o grzechu powszednim zamieszkałym w duszy przez jej w nim upodobanie.

6 października

2010-10-06T00:01:00.000+02:00

W miarę jak dnieje, coraz jaśniej widzimy w lustrze plamy i skazy na naszej twarzy; podobnie też w miarę jak wewnętrzne światło Ducha Świętego coraz jaśniej oświeca nasze sumienie, coraz jaśniej i dokładniej widzimy nasze grzechy, złe skłonności i niedoskonałości, jakie mogą nam stanąć na przeszkodzie w dojściu do prawdziwej pobożności. I to samo światło, z pomocą którego widzimy te nasze skazy i zmazy, rozpala w nas żądzę oczyszczenia się z nich i wyswobodzenia.

5 października

2010-10-05T00:01:00.000+02:00

Grzech powszedni, chociażby najmniejszy, nie podoba się Bogu, acz nie tyle, aby miał zań potępiać lub zgubić, ale przecież nie podoba Mu się bardzo. A skoro wiemy, że grzech powszedni nie podoba się Bogu, zatem nasza wola i upodobanie do grzechu powszedniego nie jest niczym innym jak stałą chęcią niepodobania się Boskiemu Majestatowi.

4 października

2010-10-04T00:01:00.000+02:00

Grzech dopóty jest zabójczy i podły, dopóki w nim trwamy, lecz wyznany na spowiedzi, a tym samym rozpuszczony w pokucie, traci swój jad i zelżywość i stawia nas w czci i zbawieniu. Skrucha i spowiedź są tak piękne i takiej wonności, że zmazują ohydą grzechu i rozpędzają jego smród. Szymon Trędowaty mówił, że Magdalena jest grzesznicą, lecz Chrystus Pan, widząc jej żal za grzechy, mówił już tylko o wylanym przez nią drogim olejku i o jej wielkiej miłości.

3 października

2010-10-03T00:01:00.000+02:00

Należy oczyścić duszę z wszelkiego upodobania w grzechach powszednich; to jest, nie należy utrzymywać w sobie dobrowolnie woli powtarzania jakiegokolwiek grzechu powszedniego albo trwania w nim.

2 października

2010-10-02T00:01:00.000+02:00

Same niedoskonałości i grzechy powszednie życia duszy jeszcze nie odbierają - odbiera je dopiero grzech śmiertelny.

1 października

2010-10-01T00:01:00.000+02:00

Dusze, które wyszły z grzechu, a nie wyszły z przywiązania do niego i z tego duchowego omdlenia, podobne są do panien dotkniętych bladawicą. Niby nie są słabe, a jednak wszystko robią słabo: jedzą niechętnie, śpią niespokojnie, śmieją się niewesoło i raczej wloką się, niż idą. Tak samo i dusze blade wszystko robią blado, a uczynki ich, nawet te dobre, zawsze są bez wdzięku, zawsze nieliczne i mało skuteczne.

27 września

2010-09-27T00:01:00.000+02:00

Wyobraź sobie piękną pogodną noc i pomyśl, jak błogo jest spojrzeć w niebo rozświecone księżycem, usiane gwiazdami. I to piękno nocy połącz w swojej wyobraźni z pięknem dnia, tak, żeby najjaśniejsze słońce nie gasiło ani gwiazd, ani księżyca. A patrząc myślą na ten uroczy obraz, powiedz śmiało, że cała ta piękność dnia z nocą, jest niczym w porównaniu z pięknością Raju Niebieskiego. Wpatrz się w dostojność, piękno oraz mnogość mieszkańców tego Niebieskiego Miasta; w tysiączne miliony Aniołów, Cherubinów, Serafinów, w zastępy apostołów, męczenników, wyznawców, dziewic i świętych niewiast. Ich liczba jest niezliczona. A najmniejszy z nich piękniejszy jest od całego świata. A czym jest ich piękno razem połączone i razem widziane! Podziwiaj i uwielbiaj tę Niebieską Ojczyznę!

26 września

2010-09-26T00:01:00.000+02:00

Rozważ przede wszystkim wieczność kar piekielnych, która jest najsroższą męczarnią piekła. Niestety! Jeśli lada cierpienie powodujące bezsenność najkrótszą noc czyni nam zbyt długą i nieznośną, to jak nieznośna będzie noc wieczności z takimi mękami! To właśnie wieczność tworzy wieczną rozpacz i bluźnierstwa, i wściekłość bez granic. Przeraź zbawiennie swoją duszę słowami Izajasza Proroka: O, duszo moja, czy będziesz mogła mieszkać z ogniem pożerającym, z paleniem wieczystym? Czy chcesz na wieki stracić twojego Boga? Wyznaj, że zasłużyłaś na piekło. Ach, i to wiele razy! Ach, odtąd inną już pójdę drogą. Bo nie chcę przez nieuwagę wpaść do przepaści piekła.

25 września

2010-09-25T00:01:00.001+02:00

Wyobraź sobie miasto wielkie, ciemne, ponure, rozgorzałe siarką i smołą smrodliwą, napełnione mnóstwem mieszkańców w tym mieście zamkniętych. Potępieńcy są w przepaści piekła jakby w tym nieszczęsnym mieście. Cierpią niewypowiedziane męki we wszystkich członkach i we wszystkich zmysłach. Bo jak wydawali wszystkie zmysły i członki na grzech, tak we wszystkich członkach i zmysłach cierpią kary za grzech należne. Oczy ich są złe, a spojrzenia zdradliwe; cierpią okropne widzenie szatanów i piekła. Uszy ich za upodobanie w słuchaniu złych rozmów cierpią słysząc rozpaczliwe wycia i jęki.

24 września

2010-09-24T00:01:00.000+02:00

Wyobraź sobie Majestat, w którym Najwyższy Sędzia okaże się ludziom, mając wokół Siebie wszystkich Aniołów i Świętych, a przed Sobą Swój Krzyż, jaśniejszy nad słońce, znak łaski dla dobrych, dla złych znak karania. Ten Najwyższy Sędzia, strasznym rozkazem, w tej samej chwili spełnionym, odłączy dobrych od złych, stawiając dobrych po prawicy, a złych po lewicy. A rozłączenie to będzie już na wieki! Po tym rozłączeniu otworzy się księgi sumień i jasno widzieć się będzie z jednej strony złośliwość złych oraz ich upór w odrzucaniu miłosierdzia Bożego, a z drugiej strony pokutę dobrych i błogie owoce pokornie przyjętej łaski Bożej. I nic się wtedy nie utai. Boże! Jaki to będzie wstyd dla jednych, jaka radość dla drugich!

23 września

2010-09-23T00:01:00.000+02:00

Wyobraź sobie smutne rozstanie twojej duszy ze światem. Bogactwa, próżności, uciechy, zabawy, przyjaciół, sąsiadów, rodziców, dzieci, męża, żonę i całe stworzenie: wszystko to trzeba będzie opuścić! A po tym wszystkim nawet własne ciało, które zostanie zimne, zbladłe, wyschłe, wynędzniałe, szkaradne, cuchnące... Pomyśl jeszcze o pośpiechu, z jakim będą grzebać to twoje ciało, żeby je sobie usunąć sprzed oczu. A jak tylko pogrzebią, zaraz o tobie zapomną. I może w ogóle nie wspomną, jak i ty nie wspominałaś o tych, co zmarli przed tobą. Niech z Bogiem spoczywa! - powiedzą po raz ostatni. I na tym koniec.

22 września

2010-09-22T00:01:00.000+02:00

Zastanów się, że kiedy przyjdzie śmierć, skończy się da ciebie świat. Dla ciebie już go więcej po prostu nie będzie. Zobaczysz go po raz ostatni, ale całkiem inaczej. Wtedy jego uciechy, próżności, rozkosze i wszystkie na nim nędzne przywiązania okażą się marą i złudzeniem. Wówczas grzechy, które w życiu wydawały ci się bardzo małe, staną przed tobą jak ogromne góry, a twoja pobożność wyda ci się bardzo malutka.

21 września

2010-09-21T00:01:00.000+02:00

Zwróć uwagę, jak dawno zacząłeś grzeszyć. Spójrz, jak od tej pierwszej chwili grzech niezmiernie rozmnożył się w twoim sercu. Jak każdego dnia dodawałeś grzech do grzechu: przeciw Bogu, przeciw sobie, przeciw bliźniemu, uczynkiem, mową, myślą, pożądaniem...

20 września

2010-09-20T00:01:00.000+02:00

Zwróć uwagę na łaski, jakimi cię Bóg uposażył. I zwróć na to uwagę w porównaniu z tyloma innymi ludźmi, którzy może więcej są warci od ciebie, a mniej są obdarowani. Jedni z nich są upośledzeni na ciele, na zdrowiu... Inni wydani na poniżenie i pogardę. Inni przyciśnięci ubóstwem, A ciebie Bóg od całej tej nędzy zachował. Zwróć uwagę na dary umysłu. Iluż to jest ludzi tępych, bezrozumnych, szalonych? A ty dlaczego jesteś inny? Tylko z Bożej łaski. Iluż to ludzi wzrosło w prostactwie i ciemnocie? A ciebie Opatrzność Boża wypielęgnowała w oświeceniu i ogładzie. Zwróć uwagę na dary łaski. Bóg cię stworzył w łonie Kościoła i od czasu twojej młodości dał ci Się poznawać. Jak obficie obdarzył cię Swoją łaską w Sakramentach Świętych!

19 września

2010-09-19T00:01:00.000+02:00

Zwróć uwagę, jak nieszczęsny jest świat i ci wszyscy, którzy o tym nie myślą, ale żyją tak, jak gdyby po to tylko byli stworzeni, żeby budować domy, sadzić ogrody, gromadzić bogactwa i oddawać się zabawom.

18 wrzesień

2010-09-18T00:01:00.000+02:00

Zwróć uwagę na to, że jeszcze przed niewielu laty nie było cię na świecie. Gdzieśmy byli, duszo moja! Świat trwał już od dawna, a nas nie było, bo byliśmy dokładnie nicością. Bóg wywiódł cię z tej nicości i stworzył cię tym, czym jesteś, choć wcale nie potrzebował. Zrobił to tylko ze Swojej nieprzebranej dobroci.

17 września

2010-09-17T00:01:00.000+02:00

Kierownika duchowego wybieraj jednego z tysiąca, mówi Avila, a ja mówię jednego z dziesięciu tysięcy, bo mniej jest ludzi zdolnych do tej posługi, niż można wyrazić. Bo przewodnik duszy powinien być uczony, roztropny i pełen miłości. Jeśli brak mu jednej z tych cech, już nie jest bezpieczny.

16 września

2010-09-16T00:01:00.000+02:00

Zebrawszy wszystkie swoje grzechy, wzbudź w sobie największą do nich nienawiść i żałuj za nie z całego serca, przywołując sobie na pamięć te cztery prawdy: że przez grzech utraciłeś łaskę Bożą, że straciłeś prawo do Nieba, że zapisałeś się na wieczne męki piekielne i że odrzuciłeś wieczną miłość Bożą.

15 września

2010-09-15T00:01:00.000+02:00

Są penitenci, którzy chociaż wychodzą z grzechu, nie wychodzą z przywiązania do niego; obiecują nie grzeszyć, a jednak ta obietnica nie pochodzi z całego serca, bo przykro im jest porzucić ulubione, nieszczęsne rozkosze grzechowe. Serce ich wyrzeka się i odchodzi od grzechu, ale nie przestaje się za nim oglądać jak żona Lota za Sodomą.

14 września

2010-09-14T00:01:00.000+02:00

Trzeba naszą skruchę, nasz żal za grzechy, jak to tylko możliwe powiększać i rozszerzać, żeby sięgnął on aż do najmniejszych wspomnień i cieni grzechu. Na tym polega odmłodnienie duszy, którą miał na myśli prorok, gdy mówił: Odnowi się jako orłowa młodość twoja.

13 września

2010-09-13T00:01:00.000+02:00

Miej zawsze prawdziwy żal za grzechy, z których się spowiadasz, choćby były one najmniejsze; i miej mocne postanowienie, żeby się z nich niezwłocznie poprawić. Bo spowiadanie się z jakiegokolwiek grzechu, bądź śmiertelnego, bądź powszedniego, bez chęci pozbycia się tego grzechu, jest nadużyciem. Bo spowiedź na to właśnie jest ustanowiona, żebyśmy się grzechów pozbywali.

12 września

2010-09-12T00:52:00.002+02:00

Zwycięstwo nasze nie w tym jest, żeby niedoskonałości nie doczuwać, lecz w tym, żeby na nie w ogóle nie zezwalać, to zaś, że je oczuwamy, nie znaczy, że na nie zezwalamy.

11 września

2010-09-11T00:01:00.000+02:00

U osób żyjących w świecie życiem pospolitym zwykłe spowiedzi bywają często pełne wad i niedostatków. Bo ludzie ci często albo się do spowiedzi w ogóle nie przygotowują, albo przygotowują się byle jak, albo nie wzbudzają w sobie dostatecznego żalu, albo nawet idą do spowiedzi z ukrytym zamiarem powrotu do grzechu, nie chcąc unikać do tego grzechu okazji ani podjąć skutecznych środków naprawy swojego życia. We wszystkich takich przypadkach dla zabezpieczenia duszy bardzo potrzeba jest spowiedź z całego życia.

10 września

2010-09-10T01:18:00.001+02:00

Jest błędem przeciwko wierze, więc, herezją - chcieć wygnać życie pobożne ze wspólnoty małżeńskiej, z przedsiębiorstw, z wojska i z ośrodków władzy. Wprawdzie w tych powołaniach nie ma miejsca na pobożność jedynie kontemplacyjną, klasztorną, zakonną; lecz prócz tych trzech rodzajów pobożności jest wiele innych, właściwych ludziom żyjącym w powołaniach świeckich, a pragnących doskonałości chrześcijańskiej.

9 września

2010-09-09T00:01:00.000+02:00

Praca nad oczyszczeniem duszy nie może i nie powinna skończyć się inaczej jak tylko z życiem. Niech więc nie trwożą nas nasze niedoskonałości, bo doskonałość polega właśnie na tym, by przeciw niedoskonałościom walczyć.

8 września

2010-09-08T00:01:00.001+02:00

Choroby, tak duszy, jak ciała, spadają na człowieka cwałem, ale odchodzą stępa. W oczyszczaniu więc duszy trzeba, żebyś był mężny i cierpliwy.

7 września

2010-09-07T00:01:00.001+02:00

Zdrowo jest dla naszej pokory ponieść nieraz ze strony naszych niedoskonałości jakiś uszczerbek w tej walce duchowej, w której jednak nigdy nie możemy zostać zwyciężeni, póki nie stracimy życia duszy albo odwagi.

6 września

2010-09-06T00:04:00.002+02:00

Duszę dźwigającą się z grzechów do pobożności porównuje się do wstającej zorzy, która nie od razu, ale z wolna spędza cienie nocy. Uzdrowienie stopniowe jest zawsze bardziej pewne.

5 września

2010-09-05T00:01:00.000+02:00

Wielu utraciło doskonałość właśnie w samotności, która przecież sprzyja udoskonaleniu, a zachowało ją wśród zgiełku świata, który tak mało jej służy. Lot, mówi Święty Grzegorz, tak czysty w mieście, zgrzeszył na pustyni.

4 września

2010-09-04T00:01:00.001+02:00

Strusie nie latają nigdy; kury bardzo rzadko, nisko i ciężko. Tymczasem orły, gołębie i jaskółki latają często, szybko i wysoko. Podobne stopnia są też między ludźmi: grzesznik nigdy nie wzlatuje ku Bogu, zawsze za to chodzi po ziemi i dla ziemi; sprawiedliwy, który nie doszedł jeszcze do pobożności, wzlatuje wprawdzie ku Bogu przez dobre uczynki, ale zbyt rzadko, ciężko i leniwie. Pobożny natomiast często wznosi się ku Bogu lotem wysokim i bystrym.

3 września

2010-09-03T00:01:00.000+02:00

Pobożność nie polega na czułościach i tkliwościach, pochodzących niekiedy z miękkiej i wrażliwej natury, niekiedy zaś od nieprzyjaciela, który chcąc nas złudzić, rozbudza naszą wyobraźnię i nastraja do takiej rzewności.

2 września

2010-09-02T00:01:00.001+02:00

Tylko jedna jest prawdziwa pobożność, wiele zaś fałszywych i próżnych, gdybyś więc nie wiedział, która z nich jest prawdziwa, mogłbyś zostać zmylony i tracić czas na jakiejś pobożności błędnej, niewłaściwej

1 września

2010-09-01T00:01:00.001+02:00

Gdy tylko ludzie światowi spostrzegą, że chcesz żyć pobożnie, zaraz zaczną ciskać na ciebie tysiączne pociski żartów i obmowy. Najzłośliwsi nazwą cię hipokrytą, bigotem, i chytrusem; powiedzą, że świat źle na ciebie patrzył i nawracasz się do Boga dlatego, że świat się odwrócił od ciebie.

31 sierpnia

2010-08-31T00:01:00.000+02:00

Miłość nigdy nie myśli złego; świat przeciwnie - zawsze ma na myśli zło; gdy nie może oskarżyć naszych czynności, potępia przynajmniej nasze zamiary. I tak, czy owce będą rogate czy bezrogie, białe czy szare, wilk zawsze będzie dla nich wilkiem i gdy tylko będzie mógł, zaraz je podusi. Cokolwiek będziemy robić, świat zawsze będzie nam przyganiać.

30 sierpnia

2010-08-30T00:01:00.000+02:00

Prawdziwa i żywa pobożność nie może płynąć z niczego innego jak tylko z miłości Boga. A nawet nie jest ona niczym innym jak tylko prawdziwą miłością Boga i to miłością Boga nie lada jaką.

29 sierpnia

2010-08-29T00:01:00.000+02:00

Zwróć uwagę, że wyboru między Niebem a piekłem musisz dokonać w tym życiu, a co wybierzesz, to będziesz miał na wieki. Bóg, szanując twą wolność, da ci to, co sam wybierzesz - to jest, albo piekło mocą Swojej nieskończonej sprawiedliwości albo Niebo mocą Swojego nieskończonego miłosierdzia. A jednak niewypowiedzianym pragnieniem pragnie On, żebyś wybrał Niebo. I Anioł Stróż, ile może, nagli cię ki temu, przynosząc od Boga tysiączne łaski i tysiączne pomoce dźwigające w Niebo.

28 sierpnia

2010-08-28T00:01:00.000+02:00

Trzeba wszelkim sposobem starać się o wykonania naszych dobrych postanowień i szukać wszelkich ku temu sposobności, czy małych czy wielkich.

27 sierpnia

2010-08-27T00:01:00.000+02:00

Sprzeciwiaj się energicznie skłonności do smutku i chociażby ci się zdawało, że wszystko, co wtedy robisz dobrego, dzieje się zimno, posępnie i słabo, nie przestawaj tego robić. Bo szatan, który chce nas smutkiem zniechęcić do dobrych uczynków, widząc, że ich nie zaniedbujemy i wiedząc, że czynione z oporem więcej nam przynoszą, przestaje nas smucić.

26 sierpnia

2010-08-26T00:01:00.000+02:00

Gdziekolwiek jesteśmy, wszędzie możemy i powinniśmy troskliwie się starać o życie doskonałe.

25 sierpnia

2010-08-25T00:01:00.000+02:00

Jesteśmy jeszcze drobnymi pszczółkami w ulu pobożności i nie możemy tymczasem wznieść się do szczytu zamierzonej doskonałości chrześcijańskiej; ale w miarę jak nasze dobre pożądania i postanowienia będą rosły, rozwiną się nam potrzebne do pobożności skrzydła. Miejmy więc nadzieję, że i staniemy się duchowymi pszczołami i rozwiniemy nasz lot.

24 sierpnia

2010-08-24T00:01:00.000+02:00

Upadki duchowe mają to do siebie, że strącają nas o wiele niżej, aniżeliśmy byli, zanim się wznieśliśmy na wyżyny pobożności.

23 sierpnia

2010-08-23T00:01:00.000+02:00

Mleko duchowe, to jest łaska Boskiego Oblubieńca, jest dla duszy lepsza niż najdroższe wino rozkoszy ziemskich. Kto zakosztował tego mleka, wszystkie inne pociechy ma za żółć i piołun. A jak ci, co trzymając w ustach scytyjskie ziele, doznają stąd takiej słodyczy, że nie odczuwają głodu ani pragnienia, tak ci, którym Bóg udzielił tej manny Niebieskiej - to jest wewnętrznych pociech słodyczy - nie mogą już ani pragnąć, ani łaknąć pociech światowych, w nich smakować i w nich znajdować upodobanie.

22 sierpnia

2010-08-22T00:47:00.002+02:00

Sprawy nasze są jak róże: podobnie jak róże, które jako świeże mają więcej wdzięku, natomiast jako suche mają więcej i mocy, i woni - tak i nasze sprawy, spełnianie w rozczuleniu serca są wprawdzie milsze nam, szukającym własnego upodobania, jednak spełniane w czasie oschłości i opustoszenia, mają więcej woni i mocy przed Bogiem.

21 sierpnia

2010-08-21T08:50:00.001+02:00

Rozważaj przedwieczną miłość Boga względem ciebie. Od kiedy zaczął cię tak kochać? Odkąd zaczął być Bogiem. A kiedy zaczął być Bogiem? Nigdy. Bo zawsze był bez początku i zawsze będzie bez końca, bo zawsze jest. Tak więc kocha cię bez początku, to jest odwiecznie; odwiecznie więc przygotował ci łaski i dary, które uczynił.

20 sierpnia

2010-08-20T00:01:00.000+02:00

Bóg nie chce, by nasze serce mogło znaleźć jakieś miejsce, na którym by spoczęło, a to dlatego, by jak gołębica do Arki, wróciło do Boga, od którego wyszło.

19 sierpnia

2010-08-19T00:01:00.000+02:00

Potrzebujesz bardzo często powtarzać i odnawiać dobre postanowienia służenia Bogu, a to z obawy, ażebyś zaniedbując się w tym, nie spadła do twego pierwotnego stanu czy też raczej w stan o wiele gorszy.

18 sierpnia

2010-08-18T00:01:00.000+02:00

Serce nasze, pochylając się ku stworzeniom, spieszy ku nim w nadziei, że zdołają one zaspokoić jego pragnienia. Ale gdy tylko zetknie się z nimi, doświadcza tego, że się pomyliło, i że nic nie może go zaspokoić.

17 sierpnia

2010-08-17T00:01:00.000+02:00

Patrz w Niebo, żebyś Nieba dla ziemi nie tracił. Patrz w piekło, żebyś w piekło w zamian za przelotne chwile nie wpadł. Patrz w Chrystusa i nie zapieraj się Go dla świata.

16 sierpnia

2010-08-16T00:01:00.000+02:00

Filozofowie ogłaszali się za filozofów, żeby nikt nie przeszkadzał im w życiu wedle ich nauki. I o nas niech wiedzą, że pragniemy pobożności, żeby nikt nam nie przeszkadzał w życiu pobożnym.

15 sierpnia

2010-08-15T00:01:00.000+02:00

Otwarte wyznanie, że chcemy służyć Bogu i że osobnym zobowiązaniem poświęciliśmy się Jego miłości, jest bardzo miłe Boskiemu Majestatowi, który nie chce wcale, by się wstydzono Jego albo Jego Krzyża.

14 sierpnia

2010-08-14T00:01:00.000+02:00

Wyznaj głośno, że chcesz być pobożny: nie, że nim jesteś, lecz że pragniesz być.

13 sierpnia

2010-08-13T00:01:00.001+02:00

Prawda, że nie każdy ma dar rozmyślania. Ale i to jest niewątpliwe, że prawie każdy dar ten posiadać może, nawet prostaczkowie i ludzie nieokrzesani; byleby tylko mieli dobrych przewodników i dobrą wolę zapracowania na ten szacowny dar. A gdyby ktoś, kto by tego daru w żadnym stopniu nie miał (co jednak, jak sądzę, rzadko może się zdarzyć), rozsądny ojciec duchowny nauczy go łatwo zastępować niedostatek uwagą w czytaniu lub, gdyby nie umiał czytać, w słuchaniu wszystkich uwag podanych w tej książce do rozmyślania.

12 sierpnia

2010-08-12T00:01:00.000+02:00

Nie będziemy już sobą, bo nasze serce zmieniło się w Bogu. I świat, który nas dotąd zwodził, zawiedzie się na nas, bo nie spostrzegając naszej przemiany - chyba, że stopniowo - będzie nas jeszcze brał za Ezawów, gdy my już, dzięki Bogu, będziemy Jakubami.

11 sierpnia

2010-08-11T00:01:00.000+02:00

Cały świat nie jest wart jednej duszy.

10 sierpnia

2010-08-10T00:01:00.000+02:00

Jakiej wielkiej wartości są te postanowienia, o których Bóg odwiecznie myślał i rozmyślał; które nam odwiecznie przygotował! Jak bardzo powinniśmy je kochać i cenić! Czego byśmy nie powinni być raczej gotowi wycierpieć, niż choćby źdźbło z tych postanowień uronić! Nie, nie odstąpię ich nigdy, choćby miał runąć świat.

9 sierpnia

2010-08-09T00:01:00.000+02:00

Zwróć uwagę, iż jest rzeczą pewną, że Przenajsłodsze Serce Jezusa widziało z drzewa Krzyża twoje serce i kochało je, a tą miłością zdobywało ci wszelkie dobro, jakie kiedykolwiek będziesz miała, a wśród niego także i twoje dobre postanowienia.

8 sierpnia

2010-08-08T00:01:00.000+02:00

Z wadami sprawa jest taka, że kto ma ich mało, temu niewesoło, a kto ma ich wiele, temu bardzo smutno. Całkiem zaś inaczej z cnotami: nawet gdy ktoś ma ich mało, już czuje wesele i to wesele wciąż wzrasta wraz ze wzrastaniem cnoty.

7 sierpnia

2010-08-07T00:01:00.001+02:00

Nie wstydź się uczynków pospolitych prowadzących do miłości Boga.

6 sierpnia

2010-08-06T00:01:00.000+02:00

Rozważaj przykłady rozmaitych Świętych. Czego oni nie robili, żeby stać się miłośnikami Boga i Jego sługami? Popatrz na tylu męczenników, tak niezwalczonych w swoich postanowieniach, którzy woleli ponieść mękę i śmierć niż od nich odstąpić. Ale szczególnie zwróć uwagę na te święte niewiasty, czystością bielsze nad lilie, miłością nad róże czerwieńsze; jedne z nich w wieku dwunastu, drugie trzynastu, inne piętnastu, dwudziestu lub dwudziestu pięciu lat, tysiączne raczej znosiły męki, a nie odstąpiły swego postanowienia; nie tylko w tym, co dotyczyło wyznania wiary, ale i w tym, co było znakiem pobożności. Jedne rozstały się raczej z życiem niż z dziewictwem. Inne wolały ponieść śmierć niż zaniechać posługiwania chorym, pocieszenia strapionych, grzebania umarłych. O, Boże, jak wielkiej mocy, przy Twojej łasce, dała w tym wszystkim dowód słaba płeć pobożna.

5 sierpnia

2010-08-05T00:01:00.001+02:00

Wejrzyjmy na to, jakie uczucia zajmują nasze serce, jakie rządzą nim namiętności, i w czym to biedne serce najwięcej się rozchwiało. Bo stan duszy poznaje się po jej namiętnościach. A jak lutnik strojąc lutnię próbuje wszystkich strun i wedle potrzeby jedne podnosi, a inne obniża, aż wszystkie dostroi, tak my, badając nasze namiętności - które są w naszej duszy jakby strunami - i śledząc w niej wrażenia miłości, pożądania, trwogi, nadziei, smutki i wesela, łatwo dostrzeżemy, czy są one dostrojone do hymny, jaki mamy śpiewać - hymnu chwały Bożej. A jeśli spostrzeżemy, że są nie dostrojone, możemy je za radą spowiednika i z pomocą łaski Bożej dostroić.

4 sierpnia

2010-08-04T00:01:00.001+02:00

O duszo! Tyś zdolna objąć Boga! Biada ci, jeślibyś chciała poprzestać na mniej niż Bogu.

3 sierpnia

2010-08-03T00:01:00.000+02:00

Jednym z żalów syna marnotrawnego było to, że mogąc żyć rozkosznie u stołu swego ojca, jadał sprośnie u koryta wieprzów.

2 sierpnia

2010-08-02T00:01:00.000+02:00

Jak pszczoły nie spoczną nigdzie jak tylko na kwiatach, tak i twoje serce nie można znaleźć ukojenia nigdzie jak tylko w Bogu, a żadne stworzenie nie może go nasycić.

1 sierpnia

2010-08-01T00:01:00.001+02:00

Rozważaj zacność i szlachetność twojej duszy. Obdarzona jest wiedzą, przez którą znasz nie tylko ten świat widzialny, ale i niewidzialny: wiesz, że są Aniołowie i że jest Niebo, że jest jeden wszechmocny Bóg, dobry i nieograniczony, że jest wieczność.

31 lipca

2010-07-31T00:01:00.000+02:00

Za co się masz przed Bogiem? Zapewne za nic. Ale to nie wystarczy. Bo czy to prawdziwa pokora, gdy ziarnko piasku ma się za nic w porównaniu do góry, albo kropla wody w porównaniu do morza, albo płomyczek lub iskierka w porównaniu do słońca? Pokora prawdziwa polega na tym, żeby nie cenić się więcej od innych i żeby nie pragnąć, by inni nas przeceniali. Jak się masz pod tym względem?

30 lipca

2010-07-30T00:01:00.000+02:00

Zegar, choćby był najlepszy, należy często nakręcać, a od czasu do czasu przejrzeć i oczyścić wszystkie jego części, a co potrzeba naprawić. Podobnie i ten, kto naprawdę dba o swoje serce, powinien je rano i wieczorem podnosić ku Bogu, a oprócz tego powinien często wglądać w jego stan i w czym okaże się potrzeba, sprostować je i nawrócić. Wreszcie przynajmniej raz w roku powinien to swoje serce jakby rozebrać i przejrzeć wszystkie jego pojedyncze części, to jest wszystkie uczucia i namiętności, żeby naprawić to, co by się w nich znalazło złego.

29 lipca

2010-07-29T00:01:00.000+02:00

Gdy mąż powraca z daleka, a żona spostrzeże go i usłyszy jego głos, to choćby była zajęta i nie mogła się od czegoś oderwać, nic nie może powstrzymać jej serca, odrzuci więc wszelkie inne myśli i skupi się na mężu, który powrócił. To samo dzieje się z duszą kochającą Boga: czymkolwiek nie byłaby zajęta, gdy usłyszy głos wspomnienia Bożego, z samego środka swoich zajęć wylatuje sercem ku Bogu, radując się niewymownie z Jego powrotu. Jest to znak bardzo dobry.

28 lipca

2010-07-28T00:01:00.000+02:00

Nieporządna miłość nas samych zabija nas. Należyty zaś porządek miłości wymaga, żebyśmy więcej miłowali duszę niż ciało; żebyśmy więcej starali się o nabycie cnót niż o cokolwiek innego; żebyśmy więcej dbali o cześć niebieską niż o tak znikomą ziemską.

27 lipca

2010-07-27T00:01:00.000+02:00

Serce dobrze uporządkowane w swoich czynnościach i zamiarach częściej pyta siebie, co na to powiedzą Aniołowie, niż co powiedzą ludzie.